Google Hangouts Getest

Google+ is alweer een aantal maanden uit en begint gestaag te groeien. De eerste golf van enthousiastelingen heeft na veel hopen en bedelen door middel van invites toegang gekregen tot Google+. Nu is het platform ook beschikbaar voor het grote publiek, het is niet meer nodig om een invite te krijgen. Volgens mij kunnen we nu dus pas écht beginnen met het vormen van een mening over Google+. In een klassikaal experiment heb ik samen met een aantal studenten de Hangout functie van Google+ uitgeprobeerd.

Het idee voor deze test kreeg ik na het lezen van het artikel van Frank Thuss waarin hij een test uitvoert met een aantal collega’s van de HAN. De bevindingen zijn over het algemeen positief. Met name het feit dat de Hangout kan worden gebruikt met zowel pc’s als smartphones maakte mij nieuwsgierig. Co-creatie, online samenwerken of hoe je het ook wilt noemen, maar dan écht. Niet de beperking van een werkstation, maar ook gewoon mee vergaderen via je mobiele telefoon. Dat wilde ik zelf zien.

Maar eerst even terug naar de basis. Wat is een Hangout eigenlijk. Een Hangout is een applicatie van Google+ waarmee het mogelijk is om met maximaal tien personen tegelijk te communiceren door middel van een webcam, chat en audio. Daarnaast is het mogelijk om online, live, bestanden te bewerken met z’n allen. Of het handig is om met tien man tegelijk in een document te typen moet nog blijken, maar de mogelijkheid is er. Verder is het mogelijk om de leden van de Hangout mee te laten kijken op het beeldscherm van één van de deelnemers. Dit biedt mooie mogelijkheden voor het geven van bijvoorbeeld software training.

Voor al deze functies bestonden al tools, zoals Skype en zakelijke toepassingen van Adobe en Microsoft. Dus in zoverre is de Google Hangout niet vernieuwend. Het vernieuwende aspect zit ook niet echt in het feit dat het gratis is. Dat is Skype namelijk ook. Het feit dat al deze toepassingen toegankelijk zijn door middel van een standaard internet browser is wèl vernieuwend. Alle toepassingen bevinden zich in de cloud van Google en zijn toegankelijk op iedere pc en smartphone waarmee je ook op je Google account kunt inloggen.

So far so good. Het klinkt veel belovend, dus gingen de studenten en ikzelf aan de slag om het te testen. Bij het aanmaken van de Hangout zijn er twee mogelijkheden. De standaard Hangout en een Hangout met extra’s. Anders dan de beschrijving doet vermoeden bevat de Hangout met extra’s niet de standaard opties en extra’s. Er zijn wel degelijk functies uit de standaard Hangout die niet in de Hangout met extra’s zitten. Bijvoorbeeld het delen van Youtube video’s. De reden hierachter ontgaat mij.

Eenmaal in de Hangout ingelogd komen is het eenvoudig om documenten met elkaar te delen, bewerken en bespreken. Om dit effectief in te zetten moeten er wel duidelijke richtlijnen komen bij het houden van een Hangout vergadering. Met tien personen tegelijk documenten bewerken werkt niet. Met tien personen tegelijk praten via webcam is ook niet zo simpel als het lijkt. Door een kleine vertraging (lag) kan het voorkomen dat gesprekken door elkaar lopen. Een stukje regie en protocol is dus wel op z’n plek bij een serieuze toepassing.

Interessant om te horen was dat de studenten de Hangout meer zagen als een functionaliteit die ze op Facebook verwachtten. Een mogelijkheid om gek te doen met je vrienden. Binnen het ‘professionele’ karakter van Google+ vonden zij de Hangout niet goed passen. Hierop door filosoferend kan ik niet wachten tot Skype en Facebook hun baby presenteren.

Nadelen aan de Hangout zijn er ook. Ik vind het persoonlijk een nadeel dat er geen Hangout leider is. Niet één persoon die de leiding kan nemen en bijvoorbeeld personen kan muten of bewerkrechten voor documenten kan instellen. Door deze afwezigheid kan een Hangout alleen goed werken met een strak protocol.

Het gebrek aan een log functie van de chat of een opname functie van de besproken items is in mijn ogen ook een nadeel, waardoor het in ieder geval zakelijk nog niet erg effectief is.

De professionele toepassingen zijn in overvloede te bedenken. Overleg tussen twee vestigingen van een organisatie. Een werkgroep met leden uit het hele land die een meeting online doet. Een leerling die via Google Hangout aan een les deelneemt. Deze toepassingen zijn echter niet nieuw. De vernieuwing moet ook niet hierin gezocht worden, maar in de toegankelijkheid van de Hangout via een internet browser en zelfs mobiele telefoon.

Dit bericht is geplaatst in Artikelen, Bureau Malkier, Communicatie, Crossmedia, Het Nieuwe Werken met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *